Jak wybrać partnera inżynierskiego do publicznego przetargu projektowego

Co zamawiający sprawdzają u Twoich partnerów od konstrukcji, instalacji i kosztorysowania, jak zweryfikować firmę w kilka godzin, jak podzielić wynagrodzenie i odpowiedzialność oraz jakie sygnały ostrzegawcze pogrążają oferty.

Aby wybrać partnera inżynierskiego do przetargu publicznego, najpierw sprawdź, czy firma przejdzie każdy test, któremu podda ją zamawiający (podstawy wykluczenia, wpis do rejestru, obrót, ubezpieczenie i pasujące referencje), a potem upewnij się, że osoby wskazane w ofercie rzeczywiście będą mogły wykonać pracę. Dopiero wtedy porównuj wynagrodzenie, znajomość lokalnych warunków i dopasowanie, a ustalenia zapisz w pisemnej umowie o współpracy przed złożeniem oferty, ponieważ słaby partner może doprowadzić do wykluczenia całego zespołu.

Najważniejsze punkty

  • Zamawiający sprawdza Twoich partnerów, a nie tylko Ciebie. Zgodnie z dyrektywą 2014/24/UE każdy członek konsorcjum i każdy podmiot, na którego zasobach polegasz, musi przejść weryfikację podstaw wykluczenia i odpowiednich warunków udziału, a każdy z nich wypełnia własny JEDZ.
  • Rola, jaką nadasz partnerowi, zmienia ryzyko. Współwykonawca, podmiot udostępniający zasoby czy podwykonawca: każda z tych ról oznacza inne dokumenty i inną odpowiedzialność.
  • Kompetencje to nie to samo co dostępność. Doskonałe referencje na nic się nie zdadzą, jeśli inżynier z CV ma pełny grafik.
  • Referencje muszą być własne. Orzecznictwo UE (Esaprojekt, C-387/14) stanowi, że firma nie może powoływać się na doświadczenie konsorcjum, jeśli faktycznie nie brała udziału w tej pracy.
  • Korzystanie z obrotu partnera może uczynić go współodpowiedzialnym solidarnie (art. 63). Uzgodnij to przed terminem.
  • Podpisz umowę o współpracy przed złożeniem oferty, obejmującą role, wyłączność, podział wynagrodzenia, odpowiedzialność, ubezpieczenie, personel i zasady wyjścia.
  • Przepisy krajowe się różnią. Groupement, Bietergemeinschaft, RTP, UTE, combinatie i agrupamento mają własne zasady odpowiedzialności i obowiązki po udzieleniu zamówienia.

Dlaczego wybór partnera przesądza o ofercie

Większość pracowni architektonicznych w Europie jest bardzo mała. Studium sektorowe Rady Architektów Europy (ACE) za 2024 rok, opublikowane w kwietniu 2025 r., wykazało, że prawie 70% pracowni to firmy jednoosobowe. Nawet 20-osobowe studio rzadko ma we własnym zespole kompetencje z zakresu konstrukcji, instalacji budowlanych, kosztorysowania, ochrony przeciwpożarowej i architektury krajobrazu, dlatego większość publicznych ofert projektowych składają koalicje.

Taka koalicja jest oceniana dwukrotnie. Najpierw na etapie kwalifikacji, gdy zamawiający sprawdza, czy zespół jako całość i każda firma w jego składzie spełniają minimalne warunki. Potem na etapie oceny ofert, gdy punkty za jakość często obejmują organizację, kwalifikacje i doświadczenie personelu skierowanego do realizacji zamówienia (art. 67 ust. 2 lit. b dyrektywy). CV i referencje Twojego konstruktora mogą zdobyć punkty albo je stracić.

Najpierw zdecyduj, czy przetarg jest wart zachodu: zobacz nasz przewodnik po decyzjach go / no-go.

Co zamawiający sprawdza u każdego partnera

Kontrole wynikają z art. 57–63 dyrektywy 2014/24/UE i transponujących ją przepisów krajowych.

Podstawy wykluczenia

Wobec każdego członka konsorcjum i każdego podmiotu, na którego zasobach polegasz, nie mogą zachodzić obligatoryjne ani fakultatywne podstawy wykluczenia z art. 57: wyroki skazujące, zaległe podatki lub składki na ubezpieczenia społeczne, niewypłacalność, poważne wykroczenia zawodowe, istotne nieprawidłowości przy wcześniejszych umowach. Jeśli podstawa wykluczenia zachodzi wobec podmiotu udostępniającego zasoby, zamawiający może zażądać jego zastąpienia (art. 63 ust. 1). Jeśli zachodzi wobec członka konsorcjum, może upaść całe konsorcjum.

W Wielkiej Brytanii, zgodnie z Procurement Act 2023 (obowiązującym od 24 lutego 2025 r.), zamawiający muszą sprawdzić, czy podmioty powiązane z dostawcą i jego podwykonawcy nie figurują na centralnej liście wykluczonych (debarment list). Zapytaj partnerów wprost i miej plan awaryjny.

Wpis do rejestru i kwalifikacje zawodowe

Art. 58 ust. 2 pozwala zamawiającemu wymagać wpisu do rejestru zawodowego lub handlowego w kraju siedziby firmy albo szczególnego zezwolenia, jeśli prawo krajowe wymaga go do świadczenia danej usługi. W przypadku inżynierów może to oznaczać członkostwo w izbie, uprawnienia do podpisywania obliczeń konstrukcyjnych lub uznane kwalifikacje. We Francji zamawiający często wymagają od biur inżynierskich certyfikatów kwalifikacji OPQIBI. Oceniają one zgodność, personel i referencje potwierdzone przez klientów, są ważne przez cztery lata i podlegają corocznej kontroli. Zamawiający muszą też przyjmować równoważne dowody.

Sytuacja ekonomiczna i finansowa

  • Obrót. Zgodnie z art. 58 ust. 3 wymóg minimalnego rocznego obrotu nie może przekraczać dwukrotności szacunkowej wartości zamówienia, chyba że zamawiający uzasadni wyższą kwotę. Sprawdź, czy dotyczy on każdego członka, czy konsorcjum jako całości. W Hiszpanii zdolność finansową członków UTE się sumuje.
  • Ubezpieczenie od odpowiedzialności cywilnej zawodowej (OC). Art. 58 ust. 3 pozwala też zamawiającemu wymagać „odpowiedniego poziomu ubezpieczenia od ryzyka zawodowego”. Sprawdź sumę gwarancyjną, limit na jedno zdarzenie w porównaniu z limitem łącznym, zakres terytorialny i datę wygaśnięcia. Broker Vanbreda zauważył w czerwcu 2026 r., że polisy zagraniczne „prawie nigdy” nie spełniają belgijskich wymogów prawnych, więc zwykle potrzebne jest dodatkowe lokalne ubezpieczenie.

Zdolność techniczna i zawodowa

Art. 58 ust. 4 i załącznik XII pozwalają zamawiającemu żądać referencji i informacji o kwalifikacjach personelu. W przypadku usług domyślny okres referencyjny to ostatnie trzy lata, choć zamawiający może przyjąć starsze referencje, aby zapewnić odpowiednią konkurencję. Sprawdź:

  • Typ budynku. Przy przetargu na szkołę referencja szkolna jest lepsza niż magazyn.
  • Rolę. Czy partner był głównym projektantem konstrukcji, czy podwykonawcą innego inżyniera?
  • Skalę. Holenderskie stowarzyszenie architektów BNA w swoich wytycznych dla zamawiających publicznych z 2026 roku zaleca wymaganie projektów referencyjnych o wielkości mniej więcej 30–60% przedmiotu zamówienia.
  • Wskazane osoby. CV musi należeć do kogoś, kto faktycznie będzie pracować przy zleceniu.

Ważny jest tu wyrok TSUE w sprawie Esaprojekt (C-387/14, 2017). Firma nie może powoływać się na doświadczenie konsorcjum, do którego należała, jeśli nie była aktywnie i konkretnie zaangażowana w tę pracę. Partner, który przywołuje słynny szpital, w którym zaprojektował tylko parking, stanowi ryzyko.

Jak rola partnera zmienia zakres weryfikacji

Rola Co składa partner Odpowiedzialność wobec zamawiającego Typowe zastosowanie
Członek konsorcjum (współwykonawca) Własny JEDZ plus oświadczenia krajowe Zwykle solidarna z pozostałymi członkami Obrót lub referencje partnera są potrzebne, a partner wykona dużą część prac
Podmiot udostępniający zasoby (art. 63, „avvalimento”, „Eignungsleihe”) Własny JEDZ plus zobowiązanie Nie jest stroną, ale zamawiający może wymagać odpowiedzialności solidarnej, jeśli korzystasz z jego sytuacji finansowej Potrzebujesz jego referencji, personelu lub obrotu, aby się zakwalifikować
Podwykonawca, na którego zasobach nie polegasz Wymieniony w Twoim JEDZ; własne części dotyczące danych i wykluczenia tylko na żądanie zamawiającego Brak bezpośredniej; ponosisz ją Ty Wsparcie specjalistyczne, które możesz zastąpić bez utraty kwalifikacji

Kolumna z dokumentami odpowiada wytycznym Komisji dotyczącym JEDZ; dokumenty zamówienia mogą wymagać więcej. Jeśli polegasz na kwalifikacjach lub doświadczeniu zawodowym innej firmy, ta firma musi faktycznie wykonać dane usługi (art. 63 ust. 1). Bawarska Izba Architektów podkreśla to samo w odniesieniu do Niemiec: udostępnienie referencji na podstawie § 47 VgV oznacza zwykle, że udostępniający musi być także podwykonawcą.

Więcej o strukturach w artykule lider, konsorcjum czy podwykonawstwo, a o formularzach w tekście JEDZ, oświadczenia i pakiet administracyjny.

Kompetencje a dostępność

Kompetencje to to, czy firma potrafi wykonać pracę: umiejętności, referencje, oprogramowanie, certyfikaty. Dostępność to to, czy może ją wykonać dla Ciebie, zgodnie z Twoim harmonogramem, z osobami, które wskazała.

Małe biura inżynierskie często mają mocne kompetencje i skromną dostępność. Pięcioosobowe biuro konstrukcyjne może mieć dokładnie jednego inżyniera z doświadczeniem w szkołach, który może już figurować w trzech innych ofertach. Jeśli dwie z nich wygrają, Twój projekt dostanie młodszego kolegę.

Sprawdzaj dostępność bezpośrednimi pytaniami:

  • Kto dokładnie będzie przy tym pracować i przez jaki procent swojego czasu?
  • W ilu innych ofertach figurują te same osoby?
  • Kto je zastąpi, jeśli odejdą, i czy ta osoba spełnia wymagania dotyczące CV?
  • Czy firma zapewni zasoby na etapy szczytowe (projekt wykonawczy, dokumentacja przetargowa) w miesiącach wskazanych w harmonogramie?

Poproś o krótkie pismo kadrowe wskazujące osoby i potwierdzające ich dostępność. Tam, gdzie kluczowy personel jest punktowany, zamawiający zwykle wymagają zgody na każde zastępstwo.

Obecność na miejscu, język i przepisy

Przy ofercie transgranicznej o wyborze partnera często decydują czynniki lokalne:

  • Język. Oferty, spotkania, protokoły z budowy i dokumentacja do pozwoleń będą w języku zamawiającego.
  • Przepisy i uzgodnienia. Eurokody są wspólne dla całej Europy, ale załączniki krajowe, przepisy przeciwpożarowe, przepisy energetyczne i ścieżki uzgodnień już nie. W Niemczech obliczenia konstrukcyjne w wielu przypadkach sprawdzają niezależni inżynierowie sprawdzający. Francja w dużym stopniu opiera się na jednostkach kontroli technicznej. Włochy mają własne normy konstrukcyjne. Lokalny inżynier zna te ścieżki.
  • Uprawnienia do podpisu. W kilku krajach niektóre dokumenty może podpisać tylko inżynier wpisany do rejestru. Sprawdź, czy wpis Twojego partnera obejmuje kraj zamawiającego, czy potrzebny jest lokalny inżynier odpowiedzialny.
  • Obecność na budowie. Usługi na etapie realizacji wymagają kogoś, kto może pojawić się na budowie w krótkim terminie.

Dobry wzorzec dla pierwszej oferty za granicą: lokalny inżynier jako członek konsorcjum, a Twój zaufany inżynier jako podwykonawca, jeśli pozwala na to wynagrodzenie. Zobacz, co publikują zamawiający w Niemczech i we Francji.

Jak ocenić firmę, z którą nigdy nie współpracowałeś

Często poznasz partnera na kilka tygodni przed terminem. Ta weryfikacja zajmuje godziny, a nie dni.

Krok 1: weryfikacja zza biurka

  • Odpis z rejestru przedsiębiorstw (Companies House, Handelsregister, Registro Imprese, Registro Mercantil, KvK, BCE/KBO, Zefix, RCS itd.): członkowie zarządu, staż na rynku, sygnały niewypłacalności.
  • Złożone sprawozdania finansowe z ostatnich trzech lat, jeśli są publiczne. Porównaj obrót z wymogiem przetargu.
  • Wpis do samorządu zawodowego i ewentualne kwalifikacje krajowe (na przykład OPQIBI we Francji).
  • Niedawne ogłoszenia o udzieleniu zamówienia w TED lub na portalu krajowym, które pokazują, z kim firma wygrywała.

Krok 2: referencje, zweryfikowane

Poproś o trzy referencje dotyczące tego samego typu budynku z okresu wymaganego przez zamawiającego. Dla każdej uzyskaj dane kontaktowe klienta, dokładną rolę firmy, koszt budowy, daty i nazwiska zaangażowanych osób. Zadzwoń do co najmniej jednego klienta.

Krok 3: ludzie i dostępność

Poproś o CV osób, które faktycznie zostałyby wskazane, oraz o opisane wyżej pismo kadrowe. Spotkaj się z głównym inżynierem, a nie tylko z osobą odpowiedzialną za rozwój biznesu.

Krok 4: ubezpieczenie

Zdobądź certyfikat polisy OC zawodowego. Sprawdź limit na jedno zdarzenie, limit łączny, wyłączenia, zakres terytorialny i datę wygaśnięcia. Zapytaj, czy ubezpieczyciel wystawi certyfikat dla konkretnego projektu, jeśli wygrasz.

Krok 5: sesja robocza

Poświęć godzinę na rzeczywisty program. Poproś inżyniera o dwa lub trzy wstępne pomysły dotyczące strategii konstrukcyjnej lub instalacyjnej. Ta godzina powie Ci więcej o dopasowaniu niż jakakolwiek broszura.

Prosta karta oceny partnera

Najpierw elementy zero-jedynkowe. Jeśli firma nie spełni jednego z nich, odpada. Następnie oceń pozostałe w skali od 1 do 5 i nadaj im wagi.

Kryterium Waga Partner A (25 osób, regionalny) Partner B (6 osób, specjalista)
Podstawy wykluczenia, wpis do rejestru, ubezpieczenie, obrót Spełnia/nie spełnia Spełnia Spełnia (obrót ledwo)
Referencje dotyczące typu budynku 25% 4 5
Wskazane osoby i ich dostępność 20% 4 2
Obecność na miejscu i język 15% 5 3
Poziom wynagrodzenia 15% 3 4
Współpraca i cyfrowy przepływ pracy (BIM, CDE) 10% 3 4
Kondycja finansowa i ubezpieczeniowa 10% 4 2
Wyłączność i relacje 5% 3 5
Wynik ważony 3,85 3,55

Jak liczy się wynik: Partner A = 0,25×4 + 0,20×4 + 0,15×5 + 0,15×3 + 0,10×3 + 0,10×4 + 0,05×3 = 3,85. Partner B ma lepsze portfolio, ale jego jedyny specjalista od szkół jest już zajęty. W tym przetargu wygrywa Partner A.

Umowa o współpracy

Krótka pisemna umowa zawarta przed złożeniem oferty zapobiega większości sporów po udzieleniu zamówienia. Formularze ofertowe (francuskie DC1 i DC2, hiszpańskie zobowiązanie UTE, niemieckie oświadczenie wskazujące przedstawiciela) obejmują tylko część kwestii.

Co powinna zawierać

  1. Strony i struktura. Członek konsorcjum, podmiot udostępniający zasoby czy podwykonawca oraz kto jest liderem.
  2. Podział zakresu. Usługi według firm i etapów, z macierzą odpowiedzialności.
  3. Wyłączność. Czy partner może dołączyć do innych zespołów w tym samym przetargu. Francuscy zamawiający mogą to ograniczyć, jeśli jest to uzasadnione (R2142-21), a portugalskie regulaminy zwykle tego zakazują. Tam, gdzie jest to dozwolone, uzgodnij, że nie udostępnia się żadnych cen ani rozwiązań projektowych.
  4. Koszty oferty. Zwykle każdy ponosi własne; uzgodnij, jak dzielona jest ewentualna nagroda.
  5. Podział wynagrodzenia i płatności. Kwoty, obniżki, prace dodatkowe, fakturowanie i terminy.
  6. Wskazany personel. Kto, w jakim wymiarze czasu, zasady zastępstw.
  7. Odpowiedzialność i ubezpieczenie. Wewnętrzny podział, zwolnienia z odpowiedzialności, minimalne sumy gwarancyjne OC i to, czy wykupicie polisę projektową. Bawarska Izba Architektów zaleca polisę projektową przy ofertach wspólnych.
  8. Umocowanie lidera. Co lider może podpisywać, składać i uzgadniać w imieniu konsorcjum.
  9. Forma po udzieleniu zamówienia. Zamawiający może wymagać określonej formy prawnej po udzieleniu zamówienia (art. 19 ust. 2 dyrektywy; § 43 VgV w Niemczech; art. R2142-22 we Francji). Uzgodnij ją teraz.
  10. Prawa autorskie i promocja. Własność oraz sposób, w jaki każda firma informuje o swoim udziale.
  11. Wyjście ze współpracy. Brak kwalifikacji na krótką listę, przegrana, niewypłacalność lub wystąpienie członka w trakcie realizacji umowy.
  12. Prawo właściwe i spory. Prawo właściwe i prosta ścieżka eskalacji.

Podział wynagrodzenia: przykład

Zamawiający niższego szczebla ogłasza przetarg na projekt rozbudowy szkoły. Usługi projektowe oszacowano na 600 000 €, czyli znacznie powyżej obowiązującego od 1 stycznia 2026 r. unijnego progu na lata 2026–2027 dla zamawiających niższego szczebla, wynoszącego 216 000 €, więc ogłoszenie trafia do TED. Architekt prowadzący buduje wynagrodzenie od dołu z trzema partnerami:

Firma Godziny Stawka Wynagrodzenie kosztowe Udział
Architekt (lider) 4 200 85 € 357 000 € 59,4%
Konstruktor 1 100 95 € 104 500 € 17,4%
Projektant instalacji 1 250 90 € 112 500 € 18,7%
Kosztorysant 300 90 € 27 000 € 4,5%
Razem 6 850 601 000 € 100%

Aby pozostać konkurencyjnym, zespół postanawia zaoferować 560 000 €, czyli obniżyć cenę o 6,8%. Trzy sposoby podziału obniżki:

  • Proporcjonalnie. Każdy odejmuje 6,8%: architekt 332 645 €, konstruktor 97 371 €, instalacje 104 825 €, kosztorysant 25 158 €. Sprawiedliwe, jeśli każdy szacunek był równie realistyczny.
  • W drodze negocjacji. Każda firma podaje swoje minimum. Resztę przejmuje lider, bo to on zdecydował się zaoferować niską cenę.
  • Z wynagrodzeniem za koordynację. Lider zatrzymuje uzgodniony procent wynagrodzeń partnerów za koordynację, zarządzanie BIM i kontakt z zamawiającym. W porządku, jeśli lider rzeczywiście wykonuje tę pracę.

Zapisz też, jak dzielone są prace dodatkowe i obniżki po udzieleniu zamówienia oraz kiedy partnerzy otrzymują zapłatę. We Francji podwykonawcy zaakceptowani przez zamawiającego mogą otrzymywać zapłatę bezpośrednio od niego powyżej niewielkiego progu. W groupement conjoint każdy członek otrzymuje zwykle zapłatę za swoją część. Nasz przewodnik po wycenie oferty omawia tabele wynagrodzeń i wzory punktacji ceny.

Odpowiedzialność solidarna w praktyce

W większości krajów członkowie konsorcjum odpowiadają wobec zamawiającego solidarnie. Sytuację w poszczególnych krajach przedstawia artykuł lider, konsorcjum czy podwykonawstwo.

Przykład: błąd w projekcie konstrukcji rozbudowy szkoły powoduje konieczność prac naprawczych za 180 000 €. W konsorcjum z odpowiedzialnością solidarną zamawiający może dochodzić całej kwoty od architekta, mimo że błąd popełnił inżynier. Architekt musi następnie odzyskać ją od inżyniera na podstawie umowy o współpracy i z jego ubezpieczenia. Jeśli limit OC inżyniera wynosi 1 mln € na jedno zdarzenie, a polisa nadal obowiązuje, to się uda. Jeśli polisa wygasła lub wyłącza dany kraj, płaci architekt.

O tym, kto faktycznie zapłaci, decydują weryfikacja ubezpieczenia i klauzula o zwolnieniu z odpowiedzialności.

Specyfika krajowa, która wpływa na partnerów

Formy konsorcjów i zasady odpowiedzialności w poszczególnych krajach (groupement, Bietergemeinschaft, RTP, UTE, combinatie, agrupamento) porównuje tabela w artykule lider, konsorcjum czy podwykonawstwo. Przy wyborze i zaangażowaniu partnera najważniejsze są te szczegóły:

  • Francja. Każdy członek konsorcjum składa własny DC2; podwykonawca wymaga zgłoszenia DC4, aby zamawiający mógł go zaakceptować i zatwierdzić warunki jego płatności.
  • Niemcy. Firma udostępniająca referencje na podstawie § 47 VgV musi zwykle zostać wskazana jako podwykonawca; w przypadku samego obrotu wystarczy zobowiązanie.
  • Włochy. W projektowym RTP musi uczestniczyć młody projektant z uprawnieniami krócej niż pięć lat (Allegato II.12, art. 39, D.Lgs. 36/2023). Osoba ta nie musi być członkiem konsorcjum: wystarczy umowa o pracę lub o współpracę z jednym z członków.
  • Hiszpania. Zdolność finansową członków UTE się sumuje, a akt UTE podpisuje się dopiero po udzieleniu zamówienia.
  • Belgia. Usługodawcy w budownictwie muszą mieć ubezpieczenie OC zgodne z prawem belgijskim, a polisy zagraniczne rzadko wystarczają same w sobie.
  • Portugalia. Członkowie agrupamento nie mogą w tym samym postępowaniu startować samodzielnie ani w innym konsorcjum i muszą się zrzeszyć przed podpisaniem umowy, inaczej udzielenie zamówienia wygasa.
  • Szwajcaria. Konsorcja i podwykonawcy są dopuszczeni, chyba że przetarg ich wyklucza lub ogranicza (art. 31 BöB/IVöB).
  • Luksemburg. Architekci i inżynierowie doradcy muszą należeć do OAI (Ordre des Architectes et des Ingénieurs-Conseils).

Zawsze sprawdzaj dokumenty zamówienia, które mogą dodawać uzasadnione i proporcjonalne warunki dla konsorcjów. Strony krajów: Włochy, Hiszpania, Holandia, Belgia i Portugalia.

Sygnały ostrzegawcze

Zrezygnuj albo przynajmniej zwolnij, jeśli potencjalny partner:

  • Nie chce wskazać osób albo wskazuje członka zarządu, który nigdy nie wykona pracy.
  • Podaje referencje, których nie potrafi udokumentować, albo przypisuje sobie cały projekt konsorcjum, choć wykonał jego część (ryzyko Esaprojekt).
  • Przysyła nieaktualny certyfikat OC albo taki, który wyłącza dany typ budynku lub kraj.
  • Ledwo osiąga próg obrotu, a jego wyniki finansowe spadają.
  • Odmawia podpisania pisemnego zobowiązania, gdy polegasz na jego zasobach.
  • Figuruje w kilku konkurencyjnych ofertach w tym samym przetargu z tym samym personelem albo nie chce o tym powiedzieć.
  • Zmienia wynagrodzenie w ostatniej chwili, gdy już zbudowałeś wokół niego ofertę.
  • Ma za sobą niedawne rozwiązanie umowy, spór lub wykluczenie, o którym nie wspomniał.

Gdzie szukać partnerów

  • Twoje dotychczasowe zespoły. Najlepszy partner to zwykle ten, z którym już coś zrealizowałeś. Prowadź listę z referencjami, osobami i stawkami.
  • Ogłoszenia o udzieleniu zamówienia. TED i portale krajowe publikują, kto wygrał, a często także z kim.
  • Stowarzyszenia inżynierskie. Krajowe stowarzyszenia inżynierów doradców to m.in. Syntec-Ingénierie i CINOV (Francja), VBI (Niemcy), OICE (Włochy), Tecniberia (Hiszpania), NLingenieurs (Holandia), ORI (Belgia), suisse.ing (Szwajcaria), APPC (Portugalia) i OAI (Luksemburg). W Wielkiej Brytanii firmy doradztwa inżynierskiego reprezentuje Association for Consultancy and Engineering.
  • Katalogi kwalifikacji. We Francji katalog OPQIBI pozwala filtrować biura inżynierskie według kwalifikacji.
  • Katalogi pracowni. Katalog zweryfikowanych pracowni w TenderDesk (/firms) zawiera firmy architektoniczne i inżynierskie według kraju i branży.

Zacznij przed publikacją ogłoszenia. Gdy w wyszukiwarce otwartych przetargów pojawi się interesujący przetarg, powinieneś już mieć dwa lub trzy biura inżynierskie w każdej branży, do których możesz zadzwonić tego samego dnia.

Najczęstsze błędy

  • Wybór partnera przed przeczytaniem warunków udziału. Najpierw przeczytaj ogłoszenie, a potem wybierz partnerów, którzy wypełnią konkretne luki.
  • Traktowanie inżyniera jak nazwiska na kartce. Jeśli personel inżynierski jest punktowany na etapie oceny ofert, słabe CV kosztuje punkty tak samo jak słaby projekt.
  • Ignorowanie formy po udzieleniu zamówienia. Hiszpański akt UTE czy portugalska umowa konsorcjum muszą być gotowe przed podpisaniem umowy. Spóźnienie może spowodować wygaśnięcie udzielenia zamówienia.
  • Zapominanie o młodym projektancie we Włoszech albo o DC4 dla francuskiego podwykonawcy. Drobne przeoczenia powodują wykluczenia.

Jak opisać zespół w ofercie po dokonaniu wyboru, przeczytasz w artykule jak napisać zwycięską ofertę przetargową.

Lista kontrolna

Zanim zwrócisz się do partnerów

  • Przeczytane ogłoszenie: warunki udziału, kryteria oceny ofert, punktowany personel, zasady dotyczące konsorcjów
  • Wypisane luki, których Twoja pracownia nie wypełni sama (branże, obrót, referencje, personel)
  • Ustalona rola każdego partnera: członek konsorcjum, podmiot udostępniający zasoby czy podwykonawca

Weryfikacja każdego partnera

  • Odpis z rejestru przedsiębiorstw i sprawozdania finansowe z ostatnich trzech lat
  • Wpis do samorządu zawodowego i ewentualne kwalifikacje krajowe
  • Brak podstaw wykluczenia (zapytaj wprost; sprawdź listy wykluczonych tam, gdzie istnieją)
  • Certyfikat OC: limit, limit łączny, wyłączenia, zakres terytorialny, data wygaśnięcia
  • Trzy referencje dotyczące typu budynku, z rolą, kosztem, datami i kontaktem do klienta
  • Przeprowadzona co najmniej jedna rozmowa referencyjna
  • CV osób, które faktycznie zostaną wskazane
  • Pismo kadrowe potwierdzające dostępność i wymiar czasu
  • Przeprowadzona sesja robocza nad programem

Umowa i oferta

  • Wypełniona karta oceny partnera i zapisana decyzja
  • Uzgodniona wyłączność, sprawdzona względem zasad zamawiającego dotyczących wielu ofert
  • Podpisana umowa o współpracy: zakres, podział wynagrodzenia, płatności, odpowiedzialność, ubezpieczenie, personel, wyjście
  • Podpisane zobowiązanie, jeśli polegasz na zasobach partnera
  • Zebrane JEDZ i oświadczenia krajowe od każdego członka i podmiotu udostępniającego zasoby
  • Przygotowane formularze dla podwykonawców tam, gdzie są wymagane (na przykład DC4 we Francji)
  • Uzgodniona forma prawna po udzieleniu zamówienia i zanotowany harmonogram

Najczęściej zadawane pytania

Czy każdy partner inżynierski musi wypełnić własny JEDZ?

Tak, jeśli jest członkiem konsorcjum lub podmiotem, na którego zasobach polegasz. Każdy wypełnia i podpisuje własny JEDZ, a lider konsorcjum je zbiera. Podwykonawca, na którego zasobach nie polegasz, zwykle składa mniej.

Czy mogę wykorzystać referencje mojego partnera inżynierskiego, aby się zakwalifikować?

Tak, na podstawie art. 63 dyrektywy 2014/24/UE, ale tylko wtedy, gdy ten partner faktycznie wykona usługi, których dotyczą referencje. Będziesz potrzebować jego zobowiązania, a referencje muszą odzwierciedlać pracę, którą rzeczywiście wykonał.

Kto odpowiada, jeśli mój konstruktor popełni błąd?

W większości konsorcjów członkowie odpowiadają solidarnie, więc zamawiający może dochodzić całej szkody od dowolnego członka, w tym od Ciebie. Następnie odzyskujesz ją od inżyniera na podstawie umowy o współpracy i z jego ubezpieczenia. Jeśli inżynier jest Twoim podwykonawcą, to Ty ponosisz odpowiedzialność wobec zamawiającego i dochodzisz zwrotu na podstawie umowy podwykonawczej.

Czy biuro inżynierskie może dołączyć do kilku konkurujących zespołów w tym samym przetargu?

To zależy od kraju i przetargu. Niektórzy zamawiający tego zakazują, francuskie prawo pozwala zamawiającym ograniczyć to tam, gdzie jest to uzasadnione, a portugalskie przetargi zwykle zakazują tego członkom konsorcjów. Tam, gdzie jest to dozwolone, nalegaj na poufność i dopilnuj, by między zespołami nie przepływały żadne informacje o cenach ani rozwiązaniach projektowych.

Czy mój partner inżynierski powinien być współwykonawcą, czy podwykonawcą?

Uczyń go współwykonawcą, gdy potrzebujesz jego obrotu lub referencji, aby się zakwalifikować, a on wykona dużą część prac. W przeciwnym razie podwykonawstwo zostawia kontrolę, a także ryzyko, po Twojej stronie.

Jaka część wynagrodzenia powinna trafić do partnerów inżynierskich?

Nie ma sztywnej zasady. Podział powinien wynikać z godzin i stawek, których każda firma potrzebuje na swój zakres, skorygowanych o ewentualne wynagrodzenie za koordynację zatrzymywane przez lidera. Zbuduj go od dołu i zapisz przed złożeniem oferty.

Jak wcześnie szukać partnera inżynierskiego?

Najlepiej przed publikacją ogłoszenia. Ustawowe minimum dla przetargu nieograniczonego powyżej progów unijnych to 35 dni, a przy składaniu ofert drogą elektroniczną 30 dni (art. 27 dyrektywy), a pierwszy tydzień schodzi na lekturę dokumentów. Miej krótką listę dwóch lub trzech firm w każdej branży i w każdym kraju docelowym, aby móc potwierdzić skład zespołu w ciągu kilku dni.

Źródła

Partner inżynierski do przetargu publicznego: jak go wybrać · TenderDesk